Topi się śnieg szary, zimny odpychający. Wzgardzonym wzrokiem spogladasz na obumarłe , na to co przyniosła piękna zima a teraz, przeszkadza Tobie i myslisz kiedy zniknie ten niechciany brudny, pomarszczony, kiedy spłynie stróżką, aby tak! aby zakwitło nowe życie. A wiesz człowiecze, że też idziesz w kierunku niechcianego szarego śniegu, Twoje czoło pokrywa poorana bruzda przeszłości. Stajesz się niewygodnym szarym odpadem Czy ktoś może w skrytości ducha pragnie i szepce odejdź starcze na ciebie już czas, czas aby powstało nowe życie Aby..... nowe......czy.....tak musi być?
pozdrawiam wisennie kamaxyz
i już wiosennie
Co mi w duszy gra może to pieśń cykad, a może szum fal odległego morza, a może powiew świerków z wysokich gór. Już wiem!!! gra mi w duszy tęsknota dotyku twego
Kamusiu !! tak biegnę za Tobą czytam Twoje wiersze czuję ,że płyną z głebi serduszka i sa to te najszczersze, Jak miło ,że piszesz wszystko to co czujesz ? Tak sie zastanawiam ... ale się marnujesz...! jest w twojej twórczosci potencjał ogromny , czasem na wesolo , czasem taki skromny.. och jak ja się ciesze ,że sie tu spotykamy , no i na podobnych falach ...myśle .... odbieramy ...(!?) buziaczki
Topi się śnieg
szary, zimny
odpychający.
Wzgardzonym wzrokiem
spogladasz na
obumarłe ,
na to co
przyniosła piękna
zima
a teraz, przeszkadza
Tobie i
myslisz kiedy
zniknie ten
niechciany
brudny, pomarszczony,
kiedy spłynie stróżką,
aby
tak! aby zakwitło
nowe życie.
A wiesz człowiecze,
że
też idziesz w kierunku
niechcianego szarego śniegu,
Twoje czoło pokrywa
poorana bruzda
przeszłości.
Stajesz się
niewygodnym szarym
odpadem
Czy ktoś może w
skrytości ducha
pragnie
i szepce
odejdź starcze
na ciebie już czas,
czas
aby powstało nowe
życie
Aby..... nowe......czy.....tak musi być?
pozdrawiam wisennie
kamaxyz
i już wiosennie
Co mi w duszy gra
może to pieśń
cykad,
a może
szum fal
odległego morza,
a może
powiew świerków
z wysokich gór.
Już wiem!!!
gra mi
w duszy
tęsknota dotyku
twego
kamaxyz
Bardzo mi sie podobaja twoje wiersze a szczegolnie ten pierwszy.
Brawo, brawo!!
Wiersze skłaniają do zadumy nad sensem przemijania.
Kamusiu !! tak biegnę za Tobą czytam Twoje wiersze
czuję ,że płyną z głebi serduszka i sa to te najszczersze,
Jak miło ,że piszesz wszystko to co czujesz ?
Tak sie zastanawiam ... ale się marnujesz...!
jest w twojej twórczosci potencjał ogromny ,
czasem na wesolo , czasem taki skromny..
och jak ja się ciesze ,że sie tu spotykamy ,
no i na podobnych falach ...myśle .... odbieramy ...(!?) buziaczki