Rozmowy wolne i frywolne

Dzień jesienny tak cicho
           jak liść zżółkły opada
           Złoto ma z października
           Smutek z listopada.


           I w ten smutek złotawy
           I w ten płomyk zamglony
           Przybrały się Zaduszki
           Jak w przejrzyste welony.

           
           Płoną świeczek szeregi
           Płoną świeczek tysiące
           Powiewają płomyki
           Zamyślone i drżące.


           Więc płomykiem jak dłonią
           Dłonią ciepłą i jasną
           Pozdrawiamy tych wszystkich
           Których życie już zgasło.


Tym 1 listopadowym akcentem pragnę Was serdecznie przywitać i zachęcić do odwiedzania Kawiarenki. Listopad na swój sposób  jest przecież piękny. Spowalnia,wprowadza w zadumę,przygotowuje do świąt,bo przecież od Wszystkich Świętych do Bożego Narodzenia to rzut beretem. Zleci bardzo szybko. Jednym słowem-zapraszam. Kawa i herbata czekają,ogniki w kominku wesoło skaczą,jest ciepło i przytulnie